Czy peptyd miedziowy może stymulować wzrost mieszków włosowych? Co wykazało badanie z 2007 roku

Kluczowe wyniki w skrócie Peptyd miedziowy AHK-Cu spowodował znacząco większe wydłużenie ludzkich mieszków włosowych w warunkach laboratoryjnych (p < 0,001). Zwiększył proliferację komórek brodawki włosowej , „centrum dowodzenia”, które nakazuje włosom wzrost (p < 0,001). Zmniejszył enzym śmierci komórkowej kaspazę-3 o 42,7% oraz marker samodestrukcji PARP o 77,5% (oba p < 0,05). Przesunął równowagę przeżycia Bcl-2/Bax w kierunku ochrony komórek (p < 0,05). Efekty obserwowano przy ekstremalnie niskich stężeniach (10-12 do 10-9 M), natomiast wyższe stężenia faktycznie hamowały wzrost, co wykazuje precyzyjną zależność dawka-odpowiedź. To fundamentalne badanie laboratoryjne, które ugruntowało pozycję peptydów miedziowych jako możliwego do zastosowania składnika wspomagającego porost włosów.

Podsumowanie dowodów naukowych

Stan kliniczny Stymulacja wzrostu mieszków włosowych i przeżycie komórek brodawki włosowej
Leczenie AHK-Cu (L-alanyl-L-histidyl-L-lysine-Cu²⁺): kompleks tripeptydu miedzi
Poziom dowodów Badanie laboratoryjne (hodowla narządowa ex vivo + hodowla komórkowa in vitro)
Wielkość próby 240 mieszków włosowych od 10 zdrowych ochotników (po 30 mieszków na grupę doświadczalną)
Główny wynik Znaczące wydłużenie mieszków włosowych przy 10⁻¹² do 10⁻⁹ M (p < 0,001); zwiększona proliferacja komórek DPC (p < 0,001)
Kluczowe biomarkery Kaspaza-3 zmniejszona o 42,7% (p < 0,05), PARP zmniejszony o 77,5% (p < 0,05), stosunek Bcl-2/Bax zwiększony (p < 0,05)
Profil bezpieczeństwa Skuteczny przy bardzo niskich stężeniach; wysokie dawki (10⁻⁸ do 10⁻⁷ M) hamowały wzrost: dwufazowa odpowiedź zależna od dawki
Badanie
The effect of tripeptide-copper complex on human hair growth in vitro
Autorzy
Hyun Keol Pyo, Hyeon Gyeong Yoo, Chong Hyun Won, Seung Ho Lee, Yong Jung Kang, Hee Chul Eun, Kwang Hyun Cho, Kyu Han Kim
Instytucja
Department of Dermatology, College of Medicine, Seoul National University, Seoul, Korea
Czasopismo
Archives of Pharmacal Research, Vol. 30, No. 7, pp. 834–839
Rok
2007
Typ badania
Badanie laboratoryjne: hodowla narządowa mieszków włosowych ex vivo + hodowla komórek brodawki włosowej in vitro
Zgoda komisji etycznej
Seoul National University Hospital IRB (H-0307-106-002), pisemna świadoma zgoda wszystkich uczestników
Pełny artykuł
PubMed: PMID 17703734 · DOI: 10.1007/BF02978833
Ten artykuł stanowi przystępne podsumowanie recenzowanego badania naukowego. Ma na celu ułatwienie dostępu do badań klinicznych i nie stanowi porady medycznej. Przed rozpoczęciem jakiegokolwiek nowego leczenia należy zawsze skonsultować się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia. Oryginalne badanie zostało przeprowadzone niezależnie na Seoul National University i nie jest powiązane z Hairgenetix.
Zrecenzowane przez: Esther Bodde, MD, Cosmetic & Plastic Surgeon

Dlaczego to badanie jest ważne

Osoby zmagające się z wypadaniem włosów prawdopodobnie zetknęły się już z peptydami miedziowymi jako potencjalną formą leczenia. Ale czy nauka rzeczywiście je potwierdza? To badanie z 2007 roku, przeprowadzone na Seoul National University, jest kamieniem węgielnym badań nad peptydami miedziowymi w kontekście wzrostu włosów: było pierwszym, które wykazało, przy użyciu prawdziwych ludzkich mieszków włosowych, że konkretny peptyd miedziowy o nazwie AHK-Cu może bezpośrednio stymulować porost włosów na poziomie komórkowym.

Przed tym badaniem naukowcy wiedzieli już, że peptydy miedziowe mogą stymulować fibroblasty skóry (komórki produkujące kolagen) oraz zwiększać poziom naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (VEGF), cząsteczki poprawiającej ukrwienie. Nie wiedzieli natomiast, czy peptydy miedziowe mogą również wpływać na wyspecjalizowane komórki wewnątrz mieszków włosowych. To badanie odpowiedziało na to pytanie jasnym "tak" i zmapowało konkretne szlaki biologiczne, które są w to zaangażowane.

Wyniki tego badania były cytowane w dziesiątkach kolejnych prac, w tym w przeglądzie Pickart & Margolina z 2018 roku na temat nauki o regeneracji GHK-Cu oraz w badaniu Kuceki z 2025 roku łączącym peptydy miedziowe z mikronakłuwaniem. Ta praca stanowi naukowy fundament dla zabiegów z peptydami miedziowymi na całym świecie.

Co zrobili badacze

Zespół z Wydziału Dermatologii Seoul National University zastosował dwutorowe podejście, aby sprawdzić, czy peptyd miedziowy AHK-Cu wpływa na porost włosów:

1. Testy na prawdziwych mieszkach włosowych (hodowla narządowa ex vivo)

Pobrano mieszki włosowe z potylicznej (tylnej) okolicy skóry głowy 10 zdrowych ochotników w wieku 20–35 lat. Wyizolowano łącznie 240 mieszków włosowych i umieszczono je w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych (podłoże Williams' E w temperaturze 37°C). Mieszki traktowano AHK-Cu w stężeniach od 10-13 M do 10-7 M (obejmujących sześć rzędów wielkości), po 30 mieszków na grupę stężeniową. Po 12 dniach naukowcy zmierzyli, o ile wzrósł każdy mieszek w porównaniu z grupami kontrolnymi traktowanymi nośnikiem.

2. Testy na komórkach dowodzących mieszka (hodowla in vitro)

Wyizolowano komórki brodawki włosa (DPCs) z ludzkich mieszków włosowych i hodowano je w szalkach hodowlanych. Komórki te znajdują się u podstawy każdego mieszka włosowego i pełnią funkcję "centrum dowodzenia", które daje włosowi sygnał do wzrostu. Za pomocą testu MTT (standardowego testu żywotności komórek) zmierzono, czy AHK-Cu przyspiesza namnażanie tych komórek. Przeprowadzono również cytometrię przepływową (barwienie Annexin V/PI) oraz analizę western blot, aby zmierzyć konkretne markery przeżycia i śmierci komórek: Bcl-2, Bax, kaspazę-3 i PARP.

Czym jest badanie ex vivo?

Badanie ex vivo polega na testowaniu żywej tkanki, która została pobrana z organizmu i utrzymywana w warunkach laboratoryjnych. W przeciwieństwie do czystej hodowli komórkowej (gdzie pojedyncze komórki rosną w szalce), hodowla organowa ex vivo zachowuje pełną strukturę tkanki: w tym przypadku całe mieszki włosowe wraz ze wszystkimi nienaruszonymi typami komórek. Uznaje się to za bardziej realistyczne niż czyste testy in vitro, ponieważ zachowana zostaje naturalna architektura oraz komunikacja między komórkami.

Badania ex vivo znajdują się między eksperymentami probówkowymi a pełnymi badaniami klinicznymi na skali dowodów. Dostarczają mocnego dowodu na to, że dany związek wywiera bezpośredni efekt biologiczny na tkankę docelową, jednak nie są w stanie powiedzieć, jak związek ten zachowa się po zastosowaniu na ludzkiej skórze (gdzie wchłanianie, dystrybucja i metabolizm dodają złożoności). Dlatego wyniki ex vivo muszą zostać potwierdzone w badaniach na ludziach, czego dokonały kolejne prace, takie jak badanie kliniczne peptydu GHK z 2016 roku oraz badanie serum z tripeptydem miedzi z 2021 roku.

Co wykazano

Mieszki włosowe wydłużyły się znacząco (p < 0.001)

AHK-Cu w stężeniach między 10-12 a 10-9 M stymulował mierzalne wydłużenie mieszków włosowych w ciągu 12 dni. Leczone mieszki wykazały fizycznie większy wzrost niż nieleczone grupy kontrolne, przy czym efekt osiągnął wysoką istotność statystyczną. Co kluczowe, działanie to zachodziło przy niezwykle niskich stężeniach (pikomolarnych do nanomolarnych), co sugeruje wysoką potencję biologiczną.

Wyższe stężenia hamowały wzrost: odpowiedź dwufazowa

Przy 10-8 M wydłużenie mieszków było hamowane o 14,8 ± 1,2% (2,3 ± 0,18 mm). Przy 10-7 M zahamowanie osiągnęło 81,5 ± 40,8% (jedynie 0,5 ± 0,25 mm wzrostu). Ta dwufazowa zależność dawka-odpowiedź pokazuje, że "więcej nie znaczy lepiej": istnieje optymalne okno stężeń dla skuteczności peptydów miedziowych.

Komórki brodawki włosa namnażały się szybciej (p < 0.001)

Test MTT potwierdził, że DPC traktowane AHK-Cu w stężeniach 10-12 do 10-9 M proliferowały znacząco szybciej niż komórki nieleczone. Większa liczba komórek brodawki włosa oznacza silniejszy sygnał wzrostu przekazywany do mieszka włosowego. Przy 10-8 M nie zaobserwowano efektu proliferacyjnego, co jest zgodne z wynikami dotyczącymi mieszków.

Enzym śmierci komórkowej kaspaza-3 zmniejszony o 42,7% (p < 0.05)

Po 72 godzinach leczenia 10-9 M AHK-Cu poziom rozszczepionej kaspazy-3 (enzymu "egzekutora", który realizuje zaprogramowaną śmierć komórki) zmniejszył się o 42,7% w porównaniu z nieleczonymi grupami kontrolnymi. Jest to bezpośredni pomiar zmniejszonej śmierci komórkowej.

Marker autodestrukcji PARP zmniejszony o 77,5% (p < 0.05)

Fragmenty rozszczepionego PARP (marker znajdujący się dalej w kaskadzie aktywacji kaspazy-3) zmniejszyły się o 77,5% po 72 godzinach traktowania. Potwierdza to działanie antyapoptotyczne poprzez drugi, niezależny pomiar. Skala tego zmniejszenia jest szczególnie uderzająca.

Równowaga przeżycia przesunęła się w stronę ochrony komórek (p < 0.05)

Po 24 godzinach przy 10-9 M stosunek Bcl-2 (białka "pozostań przy życiu") do Bax (białka "autodestrukcji") przesunął się znacząco na korzyść przeżycia komórek. Ekspresja Bcl-2 wzrosła, podczas gdy ekspresja Bax zmalała, przy czym oba wyniki osiągnęły istotność statystyczną (p < 0.05 dla każdego).

Wykres słupkowy przedstawiający działanie antyapoptotyczne peptydu miedziowego AHK-Cu na ludzkie komórki brodawki włosa z badania Pyo et al. 2007. Kaspaza-3 (enzym śmierci komórkowej) zmniejszyła się o 42,7%, a PARP (marker autodestrukcji) zmniejszył się o 77,5% po 72 godzinach leczenia 10⁻⁹ M AHK-Cu. Bcl-2 (białko przeżycia komórki) wzrosło, podczas gdy Bax (białko śmierci komórkowej) zmalało, przy czym oba wyniki osiągnęły istotność statystyczną na poziomie p < 0.05. Dane z Archives of Pharmacal Research, 2007.
Działanie antyapoptotyczne AHK-Cu na ludzkie komórki brodawki włosa. Dane z Pyo et al., Archives of Pharmacal Research (2007). Wszystkie wyniki statystycznie istotne na poziomie p < 0.05.

Jak działa AHK-Cu: mechanizmy biologiczne

Niniejsze badanie zidentyfikowało dwie odrębne ścieżki, poprzez które AHK-Cu wspomaga porost włosów:

1. Bezpośredni efekt proliferacyjny na komórki brodawki włosa

AHK-Cu stymulowało DPC (komórki brodawki włosa) do namnażania się, zwiększając pulę komórek sygnalizujących wzrost u podstawy każdego mieszka. Komórki brodawki włosa są "centrum dowodzenia" porostu włosów: wydzielają czynniki wzrostu, które instruują otaczające komórki nabłonka mieszka do proliferacji i różnicowania się we włos. Większa liczba DPC oznacza silniejszy, bardziej trwały sygnał wzrostu.

2. Ochrona antyapoptotyczna komórek brodawki włosa

AHK-Cu chroniło DPC przed zaprogramowaną śmiercią komórkową poprzez wiele ścieżek molekularnych:

  • Przywrócenie równowagi Bcl-2/Bax: Bcl-2 (białko antyapoptotyczne dominujące podczas przejścia z fazy telogenu do anagenu) zostało zwiększone, podczas gdy Bax (białko proapoptotyczne) zostało zmniejszone. Przesuwa to komórkowy "głos przetrwania" w stronę pozostania przy życiu.
  • Supresja kaspazy-3: Enzym "egzekutor" apoptozy został zredukowany o 42,7%, bezpośrednio blokując kaskadę śmierci komórkowej.
  • Zahamowanie rozszczepienia PARP: PARP, cel działania kaspazy-3 znajdujący się dalej w łańcuchu sygnalizacyjnym, odnotował redukcję fragmentów rozszczepienia o 77,5%. Potwierdza to, że efekt antyapoptotyczny działa poprzez klasyczną ścieżkę apoptotyczną.

Szersza sieć peptydów miedziowych

W artykule zaznaczono również, że kompleksy peptydów miedziowych (w tym powiązany GHK-Cu) są znane ze zwiększania produkcji VEGF (czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego) i zmniejszania wydzielania TGF-β1 przez fibroblasty skórne. VEGF wspomaga porost włosów poprzez poprawę tworzenia naczyń krwionośnych wokół mieszków, podczas gdy indukowany androgenami TGF-β1 hamuje wzrost komórek nabłonkowych w łysieniu androgenowym. Sugeruje to, że peptydy miedziowe mogą działać poprzez co najmniej cztery mechanizmy: proliferację DPC, antyapoptozę, stymulację VEGF oraz supresję TGF-β1.

Interpretacja kliniczna

Kilka aspektów tych wyników zasługuje na analizę na poziomie eksperckim:

  1. Dwufazowa zależność dawka-odpowiedź ma znaczenie kliniczne. Wzrost mieszków włosowych był stymulowany w zakresie 10-12 do 10-9 M, ale hamowany w zakresie 10-8 do 10-7 M. Oznacza to, że miejscowe formulacje peptydów miedziowych wymagają precyzyjnego doboru stężenia. Wyższe stężenia nie są bardziej skuteczne: mogą wręcz przynosić odwrotny skutek. Ma to znaczenie dla formulacji produktów i wyjaśnia, dlaczego niektóre produkty z peptydami miedziowymi mogą działać lepiej niż inne.
  2. Efekt antyapoptotyczny jest bardziej solidny niż efekt proliferacyjny. Podczas gdy redukcja apoptozy mierzona metodą cytometrii przepływowej (3,48%) nie była istotna statystycznie, markery molekularne (spadek kaspazy-3 o 42,7%, spadek PARP o 77,5%, przesunięcie Bcl-2/Bax) były wysoce istotne. Sugeruje to, że AHK-Cu przede wszystkim chroni istniejące DPC przed śmiercią, a nie po prostu przyspiesza ich namnażanie, co stanowi ważne rozróżnienie w leczeniu wypadania włosów, gdzie miniaturyzacja mieszków wiąże się z postępującą utratą komórek.
  3. Skuteczne stężenia są zaskakująco niskie. Aktywność w zakresie pikomolarnym do nanomolarnego sugeruje wysokie powinowactwo receptorowe i silną sygnalizację biologiczną, co jest obiecujące dla podania miejscowego, gdzie tylko część zaaplikowanego związku dociera do mieszka.
  4. Źródło tkanki ma znaczenie. Mieszki pochodziły ze skóry głowy w okolicy potylicznej (tylnej), regionu najmniej dotkniętego łysieniem androgenowym. Efekty na mieszkach czołowych lub w okolicy ciemieniowej (gdzie faktycznie zachodzi wypadanie włosów) mogą się różnić, choć kolejne badania potwierdziły aktywność w tych regionach.

Jak wypada to na tle innych badań

To fundamentalne badanie z 2007 roku zostało rozbudowane przez rosnącą liczbę badań nad peptydami miedziowymi:

  • Pickart & Margolina (2018) : W swoim kompleksowym przeglądzie nauki o regeneracji GHK-Cu, autorzy potwierdzili, że efekty stymulujące porost włosów przez peptydy miedziowe wydawały się porównywalne do 2% minoxidilu, przy lepszym profilu bezpieczeństwa. Powołali się na Pyo i wsp. jako fundamentalny dowód.
  • Lee, Kim i wsp. (2016) : To badanie kliniczne przeniosło temat z laboratorium do rzeczywistych pacjentów, testując peptyd GHK w połączeniu z 5-ALA na ludzkich ochotnikach. Wykazano 7,4-krotny wzrost liczby włosów, potwierdzając u ludzi to, co Pyo i wsp. wykazali w laboratorium.
  • Pamela R.D. (2021) : To kontrolowane placebo badanie kliniczne testowało serum z trójpeptydem miedzi w podwójnie zaślepionym schemacie, dostarczając złotego standardu dowodów klinicznych, który wynikał z tego laboratoryjnego fundamentu.
  • Kuceki, Wambier i wsp. (2025) : To niedawne badanie połączyło peptydy miedziowe z mikronakłuwaniem i wykazało 26,5% odrostu włosów. Mikronakłuwanie tworzy mikrokanały, które dostarczają peptydy miedziowe bezpośrednio do brodawki włosa, dokładnie tych komórek docelowych, które zidentyfikowano w pracy Pyo i wsp. z 2007 roku.
  • Porównanie z minoxidilem (Han i wsp., 2004) : Ta sama grupa badawcza wcześniej badała minoxidil, wykorzystując identyczny model DPC, i stwierdziła podobne mechanizmy proliferacyjne i antyapoptotyczne. Sugeruje to, że peptydy miedziowe i minoxidil mogą mieć nakładające się szlaki działania, co stwarza możliwość efektów komplementarnych lub addytywnych przy jednoczesnym stosowaniu.

Parametry eksperymentalne

Parametr Szczegóły
Testowany związek AHK-Cu (L-alanylo-L-histydylo-L-lizyno-Cu²⁺), 11% roztwór podstawowy od Procyte Co.
Zakres stężenia efektywnego 10⁻¹² do 10⁻⁹ M (od pikomolarnego do nanomolarnego)
Zakres stężenia hamującego 10⁻⁸ do 10⁻⁷ M (mikromolarny: wyższe dawki są przeciwskuteczne)
Źródło mieszków Potyliczna skóra głowy, 10 zdrowych ochotników w wieku 20–35 lat
Przeanalizowane mieszki 240 łącznie (30 na grupę stężeniową)
Czas trwania hodowli 12 dni (ex vivo); 24–72 godziny (testy in vitro DPC)
Podłoże hodowlane Medium Williams' E + L-glutamina + insulina + hydrokortyzon + antybiotyki
Pasaż komórkowy DPC czwartego pasażu
Kluczowe testy MTT (żywotność), Annexin V/PI (apoptoza), Western blot (Bcl-2, Bax, kaspaza-3, PARP)
Metoda statystyczna Test t-Studenta i test sumy rang Wilcoxona; p < 0,05 = istotne statystycznie

Ograniczenia badania

Badanie to ma kilka ograniczeń, które warto rozumieć w kontekście uzyskanych wyników:

  1. Badanie laboratoryjne, nie badanie kliniczne. Choć hodowla ex vivo wykorzystuje prawdziwą tkankę ludzką, nie jest w stanie w pełni odtworzyć warunków panujących na żywej skórze głowy, w tym wchłaniania przez skórę, ukrwienia, wpływów hormonalnych oraz działania układu odpornościowego. Wyniki laboratoryjne mogą nie przekładać się bezpośrednio na rzeczywiste zastosowanie miejscowe.
  2. Wyłącznie mieszki potyliczne. Wszystkie mieszki włosowe pochodziły z tylnej części skóry głowy, obszaru najmniej dotkniętego łysieniem androgenowym. Mieszki z okolic czołowej lub ciemieniowej (gdzie występuje łysienie typu androgenowego) mogą reagować na AHK-Cu inaczej ze względu na odmienną wrażliwość na androgeny.
  3. Mała grupa dawców w części ex vivo. Choć przebadano 240 mieszków, pochodziły one jedynie od 3 ochotników w części dotyczącej hodowli narządowej. Indywidualna zmienność genetyczna mogła wpłynąć na wyniki.
  4. Krótki okres hodowli. Hodowla ex vivo trwająca 12 dni uchwyciła jedynie fragment cyklu wzrostu włosów. Długoterminowe efekty dotyczące cyklu mieszków (przejść anagen, katagen, telogen) nie zostały ocenione.
  5. Redukcja apoptozy nie była istotna statystycznie w cytometrii przepływowej. Redukcja komórek apoptotycznych o 3,48% nie osiągnęła istotności statystycznej, choć markery molekularne (kaspaza-3, PARP, Bcl-2/Bax) były wszystkie istotne. Ta rozbieżność może odzwierciedlać różnicę w czułości między obiema metodami pomiarowymi.
  6. Ujawnienie źródeł finansowania. Badanie było częściowo finansowane w ramach umowy badawczej z AmorePacific Corporation (dużą koreańską firmą kosmetyczną). Choć badania przeprowadzono na Uniwersytecie Narodowym w Seulu za zgodą komisji bioetycznej (IRB), finansowanie komercyjne stanowi standardową informację wymagającą ujawnienia.

Co to oznacza dla Twoich włosów

Badanie to wykazuje cztery rzeczy istotne dla każdego, kto zmaga się z wypadaniem włosów:

  1. Peptydy miedziowe bezpośrednio stymulują porost włosów , nie tylko skórę wokół włosa, ale rzeczywisty aparat wzrostu mieszka włosowego. To pierwsze badanie, które udowadnia to na ludzkiej tkance.
  2. Chronią komórki kontrolujące porost włosów : w wielu typach wypadania włosów komórki brodawki włosowej stopniowo obumierają lub stają się nieaktywne. AHK-Cu pomaga utrzymać je przy życiu i namnażaniu, redukując kaspazę-3 (kluczowy enzym śmierci komórkowej) o 42,7% oraz PARP (marker końcowego rozpadu) o 77,5%.
  3. Działają w bardzo niskich stężeniach : skuteczne dawki mieściły się w zakresie pikomolarnym do nanomolarnym, co sugeruje, że nawet umiarkowana aplikacja miejscowa może dostarczyć znaczące ilości do mieszka włosowego. Badania takie jak badanie Kuceki z 2025 roku pokazują, że połączenie peptydów miedziowych z mikronakłuwaniem dodatkowo zwiększa dostarczanie do komórek docelowych.
  4. Stężenie ma znaczenie : wyższe dawki w rzeczywistości hamowały wzrost, dlatego dobrze sformułowane produkty o precyzyjnych stężeniach są ważne. Więcej peptydu miedziowego nie oznacza automatycznie lepszego efektu.

Dlatego właśnie peptydy miedziowe (w szczególności AHK-Cu i jego bliski krewny GHK-Cu) są obecnie uważane za jedno z najbardziej obiecujących niefarmaceutycznych podejść do wypadania włosów. Działają one na pierwotną przyczynę (miniaturyzację mieszków włosowych i śmierć komórek brodawki włosowej), a nie jedynie maskują objawy.

Kluczowe pojęcia wyjaśnione

AHK-Cu (Alanylo-Histydylo-Lizyna Miedź)
Krótki łańcuch trzech aminokwasów (alanina, histydyna, lizyna) związany z jonem miedzi. Należy do rodziny peptydów miedziowych i może oddziaływać z komórkami, wywołując reakcje wzrostu i przeżycia. Znany również jako tripeptyd miedziowy-3.
Komórki brodawki włosowej (DPCs)
Wyspecjalizowane komórki fibroblastów u podstawy każdego mieszka włosowego, które pełnią rolę „centrum dowodzenia" dla porostu włosów. Wydzielają czynniki wzrostu, które instruują komórki mieszka do proliferacji i tworzenia włosa. Ich kondycja i liczba bezpośrednio determinują grubość i wzrost włosów.
Ex vivo
Badanie przeprowadzane na żywej tkance pobranej z organizmu i utrzymywanej w warunkach laboratoryjnych. Bardziej realistyczne niż czyste hodowle komórkowe, ponieważ zachowana jest pełna architektura tkanki, ale mniej rozstrzygające niż ludzkie badanie kliniczne.
Apoptoza
Zaprogramowana śmierć komórki: naturalny proces, w którym komórki celowo ulegają samozniszczeniu. W wypadaniu włosów nadmierna apoptoza komórek mieszka prowadzi do cieńszych, słabszych włosów, a ostatecznie do zatrzymania funkcji mieszka.
Wskaźnik Bcl-2 / Bax
Molekularny „wskaźnik przeżycia." Bcl-2 to białko antyapoptotyczne, które chroni komórki przed śmiercią; Bax to białko proapoptotyczne, które promuje śmierć. Wyższy wskaźnik Bcl-2/Bax oznacza, że komórki mają większą szansę przeżycia. AHK-Cu zwiększało Bcl-2 i zmniejszało Bax.
Kaspaza-3
Enzym „egzekutor" zaprogramowanej śmierci komórki. Po aktywacji (rozszczepieniu) rozkłada komórkę od wewnątrz. AHK-Cu zredukowało aktywną kaspazę-3 o 42,7%, bezpośrednio blokując tę ścieżkę śmierci komórkowej.
PARP (polimeraza poli(ADP-rybozy))
Białko zaangażowane w naprawę DNA. Gdy kaspaza-3 zostaje aktywowana, rozszczepia PARP na fragmenty, co jest cechą charakterystyczną apoptozy. AHK-Cu zredukowało fragmenty rozszczepienia PARP o 77,5%, potwierdzając zmniejszoną śmierć komórkową.
Miniaturyzacja mieszków włosowych
Stopniowe kurczenie się mieszków włosowych, które występuje w łysieniu typu męskiego (łysienie androgenowe). Każdy cykl wzrostu produkuje cieńsze, krótsze włosy, aż mieszek ostatecznie przestaje produkować widoczny włos. Proces ten obejmuje postępującą utratę DPC, czyli dokładnie to, czemu przeciwdziała AHK-Cu.

Dalsza lektura

Więcej recenzowanych badań na temat wypadania włosów i terapii peptydami miedziowymi można znaleźć w naszym pełnym centrum badań.

Najczęściej zadawane pytania

Czy to badanie dowodzi, że peptydy miedziowe pobudzają porost włosów u ludzi?

To badanie dowodzi, że AHK-Cu bezpośrednio stymuluje wzrost mieszków włosowych i chroni kluczowe komórki wzrostowe na poziomie komórkowym, przy użyciu prawdziwej tkanki ludzkiej. Jest to jednak badanie laboratoryjne, a nie badanie kliniczne na żywych pacjentach. Kolejne badania na ludziach, w tym badanie kliniczne Lee i wsp. z 2016 roku wykazujące 7,4-krotny wzrost liczby włosów oraz badanie Pameli R.D. z 2021 roku kontrolowane placebo, potwierdziły te efekty w warunkach rzeczywistych.

Jaka jest różnica między AHK-Cu a GHK-Cu?

Oba są peptydami miedziowymi o nieco innych łańcuchach aminokwasowych. AHK-Cu (Alanylo-Histydylo-Lizyno-Miedź) był przedmiotem tego badania i wykazał silne działanie stymulujące mieszki włosowe oraz antyapoptotyczne. GHK-Cu (Glicylo-Histydylo-Lizyno-Miedź) jest szerzej badany w dermatologii i gojeniu ran. Jak wskazano w przeglądzie Pickart i Margolina z 2018 roku, oba dostarczają miedź do komórek i wyzwalają reakcje regeneracyjne. Wiele zaawansowanych formuł łączy oba peptydy dla uzyskania efektów uzupełniających.

Jak wypada to porównanie z minoxidil?

Ta sama grupa badawcza z Seoul National University wcześniej badała minoxidil przy użyciu identycznego modelu DPC (Han i wsp., 2004) i stwierdziła podobne mechanizmy proliferacyjne i antyapoptotyczne. Przegląd Pickart i Margolina z 2018 roku zauważył, że stymulujące porost włosów działanie peptydów miedziowych wydawało się porównywalne do 2% minoxidil. Kluczową zaletą peptydów miedziowych jest ich doskonały profil bezpieczeństwa: w przeciwieństwie do minoxidil, który często powoduje podrażnienie i suchość skóry głowy, peptydy miedziowe nie wykazują takich skutków ubocznych przy skutecznych stężeniach.

Dlaczego wysokie stężenia AHK-Cu hamowały porost włosów?

Jest to zjawisko nazywane bifazyczną lub hormetyczną odpowiedzią dawka-efekt, powszechne w biologii. Przy stężeniu 10⁻⁸ M wzrost został zahamowany o 14,8%, a przy 10⁻⁷ M o 81,5%. Wiele czynników wzrostu wykazuje podobne wzorce, w których optymalna stymulacja występuje w wąskim oknie stężeń, a nadmierne ilości wyzwalają hamującą reakcję zwrotną. To odkrycie jest istotne dla formulacji produktów: skuteczne produkty z peptydami miedziowymi wymagają precyzyjnie dobranych stężeń, a nie po prostu "więcej peptydu miedziowego".

Czy to badanie jest uznawane za wiarygodne?

Tak. Zostało przeprowadzone na Seoul National University (jednej z czołowych instytucji badawczych w Azji) z pełną zgodą komisji etycznej (IRB). Metodologia (łącząca hodowlę organową mieszków ex vivo z licznymi testami molekularnymi in vitro) jest uważana za solidny projekt eksperymentalny w badaniach nad porostem włosów. Badanie zostało opublikowane w recenzowanym czasopiśmie Archives of Pharmacal Research i było cytowane przez liczne kolejne badania na całym świecie.

Czy mogę stosować AHK-Cu bezpośrednio na skórę głowy?

AHK-Cu jest dostępny w formulacjach do stosowania miejscowego, takich jak serum. To badanie wykazało efekty przy bardzo niskich stężeniach (pikomolowych do nanomolowych), co jest zachęcające dla zastosowania miejscowego. Badania sugerują, że łączenie serum z peptydami miedziowymi z mikronakłuwaniem znacząco zwiększa dostarczanie substancji do komórek brodawki włosowej. Badanie Kuceki z 2025 roku wykazało 26,5% odrostu włosów przy zastosowaniu tego podejścia łączonego.

Ile czasu zajmuje pojawienie się efektów działania peptydów miedziowych?

W tym badaniu laboratoryjnym mierzalne wydłużenie mieszków zaobserwowano już w ciągu 12 dni. W badaniach klinicznych na ludziach widoczne efekty zwykle pojawiają się w ciągu 3–6 miesięcy konsekwentnego stosowania, co jest zgodne z harmonogramem cyklu wzrostu włosów. Badanie kliniczne Lee i wsp. z 2016 roku wykazało istotną poprawę do 16 tygodnia. Porost włosów to proces stopniowy, a peptydy miedziowe działają poprzez wspieranie biologicznych podstaw każdego cyklu wzrostu.

Czy to badanie ma znaczenie tylko w przypadku łysienia androgenowego (łysienia typu męskiego)?

Mechanizmy wykazane w tym badaniu (proliferacja DPC i działanie antyapoptotyczne) mają znaczenie dla wielu rodzajów wypadania włosów, nie tylko łysienia androgenowego. Każde schorzenie związane ze śmiercią lub dysfunkcją komórek brodawki włosowej mogłoby teoretycznie skorzystać z leczenia peptydami miedziowymi. Jednak większość kolejnych badań klinicznych skupiała się konkretnie na łysieniu androgenowym, więc najsilniejsza baza dowodowa dotyczy właśnie tego typu wypadania włosów.

Oryginalne źródło badania Pyo HK, Yoo HG, Won CH, Lee SH, Kang YJ, Eun HC, Cho KH, Kim KH. The effect of tripeptide-copper complex on human hair growth in vitro. Archives of Pharmacal Research. 2007;30(7):834–839. doi:10.1007/BF02978833. PMID: 17703734.

Jak cytować to podsumowanie badania

Hairgenetix Research Team. "Can a Copper Peptide Make Hair Follicles Grow? What This 2007 Lab Study Found." Hairgenetix Research Library, March 2026.
Dostępne pod adresem: https://hairgenetix.com/blogs/articles/copper-peptide-ahk-cu-hair-follicle-growth-study-2007

Ostatnia aktualizacja: marzec 2026
Biblioteka Badań Hairgenetix : Publikujemy przystępne podsumowania recenzowanych badań klinicznych dotyczących nauki o poroście włosów. Każdy artykuł zawiera bezpośredni link do oryginalnie opublikowanych badań. Naszym celem jest uczynienie nauki o wypadaniu włosów dostępną, przejrzystą i opartą na dowodach. Przeglądaj wszystkie podsumowania badań →
Powrót do Artykuły